Jednymi z najbardziej fotografowanych obiektów w Lazio są ślady starożytnego Rzymu: od Koloseum i Watykanu aż do miejscowości poza Wiecznym Miastem. Na historię i popularność tych miejsc składa się wiele elementów. Jednym z nich jest ślad wypisany w budownictwie na przestrzeni wielu wieków. Fotografowanie tego aspektu, podkreślając przy tym ich magię, jest niczym rzemiosło. W artykule tym opiszemy umiejętne opowiadanie historii miejsc z architekturą na czele. 

Architektura nie jedno ma imię. To nie tylko budynki. Elementy zdobnictwa, zaplanowanie przestrzeni, materiały składające się na jej budowę – oto inne aspekty rzutujące na powstawanie miejsc tworzących historię. W fotografowaniu tych szczegółów, ważne aspekt odgrywa mentalność fotografa/ki oraz wybór techniczny. Mentalność opisuje podejście fotografa. Tak oto możesz posiadać najnowszy aparat kosztujący konkretną kwotę pieniędzy. Jeżeli nie posiadasz podstawowej wiedzy lub w żaden sposób nie jesteś zaangażowany w opowiadanie historii, śmiało możesz sprzedać sprzęt fotograficzny. Najważniejszą rzecz stanowi znalezienie odpowiedzi na pytanie: „o co chodzi w zdjęciu?”. ”co chcę opowiedzieć?”. W momencie uzyskania odpowiedzi, przechodzimy do właściwego wykonywania zdjęć.

Wybór techniczny to nic innego, jak właściwy sprzęt techniczny. Nie musi być to aparat za kilka tysięcy złotych. Możesz posiadać mniej bogaty w możliwości aparat lub używać ten umieszczony w telefonie. Jeżeli mentalnie, odpowiednio podchodzisz do tematu, gwarantuję dobrze zrobione zdjęcia. Przede wszystkim, uzyskaj pewność, że masz dostęp do różnorodnych obiektywów: od szerokiego do długiego. Jeśli masz posiadasz opcję ustawienia głębi ostrości i nieostrości, w tym ekspozycji, dysponujesz jeszcze większymi możliwościami. Obiektywy w fotografowaniu odgrywają ogromną rolę. Do fotografowania szczegółów użyjesz długiego obiektywu, większej przestrzeni – szerokiego. W kontekście architektury, warto mieć ze sobą przygotowany długi obiektyw. Nie zapomnij także o szerokim. Może być przydatny.

Teraz przejdźmy do praktycznych przykładów. Na zdjęciach znajdujących się poniżej mamy przykłady zdjęć architektonicznych z użyciem długiego obiektywu (125mm).

 Górna część Il Palazzo della Civiltà w Rzymie.

 Korytarz w Salone delle Fontane. 

Kamienica mieszkalna w Civitavecchia.

Wykonując pierwsze zdjęcie od góry, skupiłam się na opowiedzeniu kwintesencji miejsca, jakim jest Il Palazzo della Civiltà. Mussolini planując budowę Esposizione Universale di Roma, inspirował się Starożytnym Rzymem. Ujmując to najlepiej, jak potrafię: Esposizione Universale di Roma to mieszanka faszystowskiej architektury z elementami charakterystycznymi dla dawnego Rzymu. Stąd na pierwszym zdjęciu, widać wyryty napis – cechę charakterystyczną dla najstarszych zabytków rzymskich. Mogłam zrobić to w sposób ogólny. Wybrałam jednak dłuższy obiektyw, nie tylko ze względu na to, iż widziałam obraz rejestrowany przez obiektyw, jak również właśnie ten detal.

Drugie zdjęcie zostało wykonane w Salone delle Fontane (również EUR). Korytarz w rzeczywistości jest dłuższy niż na zdjęciu. Klimat zbudowany przez kolumny – jeden z elementów charakterystycznych dla starożytnego budownictwa, łącznie z pustką towarzyszącą temu miejscu, nie tylko względów historycznych – niespełnionych ambicji Mussoliniego, odpowiadały za wybór widoczny na zdjęciu. W dosłownym znaczeniu tego słowa, wybierając długi obiektyw, stworzyłam fotograficzną manipulację przestrzeni. Podkreśliłam przy tym aspekty architektoniczne.

Trzecie zdjęcie opowiada o kamienicy mieszkalnej w Civitavecchia. Lampa umieszczona na kamienicy – rozpoznawalny element starego budownictwa, wraz z oknami cechującymi czas powstania kamienicy, stanowią wspólny element dla swoich czasów. W momencie wykonywania zdjęcia, widziałam swoimi oczami (tak samo jak aparat), zachowany znak czasu w postaci nieodnawiania zewnętrznej części budynku. Swojego rodzaju urok, dla innych zaś brak postępu, dla mnie jako fotografki – miejsce pełne magii. Dłuższy obiektyw doskonale podkreśla te szczegóły.

Teraz przejdziemy do przykładów z użyciem szerokiego obiektywu (25mm i mniej).

Spojrzenie z górnej perspektywy na wnętrze faszystowskiej kamienicy w Rzymie.

Panorama Rzymu. 

Salone delle Fontane, Rzym.

Na pierwszy ogień weźmiemy odwrotną kolejność chronologiczną, czyli ostatnie zdjęcie. Ukazuje ono powód, dla którego miejsce to nazywa się Salone delle Fontane. Na początku wspomniałam również o planowaniu przestrzennym. Architektura, mimo tego, że dzisiaj buduje się nowoczesne, sięgające setki metrów wieżowce, lubi być otoczona przez zieleń. Będąc w Esposizione Universale di Roma, przejdź się po okolicznych parkach. Połączenie zieleni z budownictwem to rozpoznawalna cecha tej części Rzymu. Salone delle Fontane jest tego najprostszym przykładem. Widzimy także rzeźbę przedstawiającą mężczyznę. Obecność rzeźb to jedna z ikonicznych elementów zdobnictwa starego Rzymu. W momencie wykonywania zdjęcia, mocno się zastanawiałam, jak ująć kwintesencję tego miejsca. Próbowałam różnych opcji. Ostatecznie szeroki obiektyw i lekkie zbliżenie zrobiły to najlepiej. Wspomnę tutaj o zoomie. Tłumacząc na język polski – zbliżeniu. Nie nadużywajcie go jednak. Im większe zbliżenie, tym bardziej rozmazany obraz. W takich sytuacjach, lepiej wybrać obiektyw o wartości 70mm lub większy.

Panorama Rzymu została sfotografowana obiektywem o wartości 25 mm. Doskonale widać most bezpośrednio prowadzący do Watykanu, Pałac Świętego Anioła, w tym budynek za nim się znajdujący. Mamy także widok na Tyber i promenadę wokół słynnej rzeki Wiecznego Miasta. W tym przypadku użyję określenia architektury krajobrazowej.

Zdjęcie wykonane w faszystowskiej kamienicy to efekt labiryntu. Obiektyw o mocy 12mm daje jeszcze bogatszą przestrzeń, do tego stopnia, że można odnieść wrażenie rozszerzenia jej. W rzeczywistości, odległość pomiędzy obiektywem a aparatem była krótsza, zaś będąc wewnątrz, widać wyraźnie końcowe piętro. Zależało mi na stworzeniu iluzji niekończącej się przestrzeni. podkreślając przy tym wewnętrzny klimat budynku.

Wykonując zdjęcia architektury możecie zrobić wszystko: począwszy od rzeczywistego przedstawienia fotografowanych przestrzeni aż do stworzenia abstrakcji. Zdjęcia dzielimy także na stan surowy (RAW) i poprawione w wyniku montażu. Wykonując montaż tych drugich, zwróćcie uwagę na światła i cienie. Zdjęcia architektoniczne są z reguły wykonywane w warunkach zastanych. Podkreślajcie barwy, kształty i inne detale tworzące klimat fotografowanych miejsc lub obiektów. Możecie także zmienić ton zdjęcia na czarno – białe niczym z klasycznego filmu. Ponieważ artykuł dotyczy Lazio i Rzymu, wspomnę o jeszcze innej rzeczy: szukajcie różnorodnych perspektyw i miejsc. Nie tylko tych najbardziej znanych. Tłumy turystów w niczym nie pomagają. Z własnego doświadczenie, wiem doskonale, jak trudno jest znaleźć sensowne miejsce na tle popularnych zabytków. Interesujące ujęcie Fontany di Trevi jest praktycznie niemożliwe. W samym Rzymie i regionie Lacjum znajdziecie szereg innych, równie pięknych fontann niczym di Trevi. Chyba, że chcecie stać w kolejce, co w przypadku obecnej temperatury nie jest dobre dla zdrowia :).

Nie tylko ze względu na wpływ masowej turystyki, jak również możliwość poznania prawdziwego Lazio, polecam wyjście poza centrum Rzymu i samo Wieczne Miasto. Możecie w ten sposób poznać Lacjum bez tłumów turystów, z mieszkańcami i ich prawdziwym życiem. Zyskają też na tym wasze zdjęcia, o czym osobiście się przekonałam.